طبیعت و انسان

ببینید غریزه بسیار قدرتمند و مشهودی در نوع انسان هست که باعث حفظ ذات و دوری از رنج و کسب حداکثر قدرت و لذت می شود. از این باب میگویم غریزه است که این را در تمام کودکان و در تمام سنین مختلف مشاهده میکنیم. یعنی می بینیم که آن ها نیازهای خود را از طریق گریه کردن اعلام میکنند، وقتی میترسند بدنشان منقبض می شود و در سنین بالاتر به پدر مادر پناه میبرند و وقتی کاری را به آن ها میسپاری تا لذتی را در آن برایشان تعریف نکنی انجام نمیدهند. به نظر میرسد -طبق مشاهدات- این قانون را میتوان به دیگر موجودات زمینی هم نسبت داد و آن را به کل طبیعت هم تسری داد. در کل طبیعت هم میبی...

فلسفه دانستن، هنرمند بودن، خوش قلم بودن، مدیر بودن و حتی مهربان بودن هیچ کدام هدف های تمامی نیستند. به نظرم میرسد هنر واقعی این است که بدانیم چگونه میشود رنج کمتری برد و لذت بیشتری چشید. و در مرتبه بعد -ولی مهمتر- اینکه چگونه میشود رنج را از زندگی اطرافیان زدود و جایش لذت نشاند......

به نظرم شرط لازم و کافی برای لذت بردن، عقلانی زندگی کردن است. عقلانی زندگی کردن یعنی محور و مبنا را بگذاریم بر عقل. بیشتر از همه چیز، مطالعه شرط لازم لذت پایدار در زندگی است. کسی که نمیخواند عقلش در حد تجربیات روزانه اش رشد می کند، در حالیکه کسی که کتاب میخواند دنیاهایی را تجربه میکند که حتی ممکن است به فکر دیگران هم نرسد. عقل با تجربه کامل میشود. تجربه های زیاد و متنوع. کتاب ها،سفر و فیلم های خوب خیلی کمک می کنند. اگر بخواهیم مبنا را بگذاریم بر عقلمان باید خیلی رویش کار کنیم. اولویت باید مطالعه باشد. اکثر رنج های ما به خاطر کمبودهای عقلمان است....